پنح
800 میلیون نفر بدون امنیت غذایی در جهان
«امنيت غذايي» در کنفرانس جهاني غذا سال 1975 اين گونه تعريف شده است؛ «عرضه کافي مواد غذايي در تمام زمان ها در جهان به نحوي که باعث افزايش يا ثبات مصرف و جبران نوسان ها توليد و قيمت شود.»ولي اين تعريف تنها تعريف اين واژه نيست، بانک جهاني امنيت غذايي را اين گونه تعريف مي کند؛ «دسترسي تمام مردم به غذاي کافي در همه اوقات به منظور ايجاد زندگي سالم و فعال.»اين گونه تعاريف جهاني درست به مثابه کليدي عمل مي کند که درستي پاسخ ها با آن سنجيده مي شود. اين تعاريف آرمان گرايانه باعث مي شود کشورها براي رسيدن به نقطه مطلوب تلاش کنند. امنيت غذايي امروزه در بسياري از کشور هاي آفريقايي چالشي است که نوع انسان را تهديد مي کند. فجايعي در دارفور رخ مي دهد که نمونه بارز از بين رفتن امنيت غذايي در آن منطقه است.تحولات سريع صنعتي و پيشرفت در کشور هاي در حال توسعه همواره باعث شده، امنيت غذايي جمعيت قابل توجه اي در معرض خطر قرار گيرد.سازمان بهداشت جهاني شاخص مفهومي عيني تري از امنيت غذايي ارائه داده است، شاخصي که به وسيله آن مي توان تصوير واضح تري از آن داشت؛ «مصرف کمتر از 80 درصد از کالري مورد نياز روزانه بر حسب عرضه کافي مواد غذايي.»بر اساس اين تعاريف کشوري داراي امنيت غذايي است که بتواند به نياز هاي غذايي جامعه خود پاسخ دهد و هراس از نبود غذا در آن جامعه وجود نداشته باشد.
گزارش FAO
آخرين گزارش سازمان خواربار و کشاورزي جهاني (FAO)حاکي از آن است که بين سال هاي 1990 تا 1992، 823/1 ميليون نفر در کشور هاي در حال توسعه دچار سوءتغذيه بوده اند. ولي اين آمار پس از 10 سال تنها سه ميليون نفر کاهش داشته و به 2/820 ميليون نفر در بين سال هاي 2001 تا 2003 رسيده است. اين کاهش نشان دهنده ضعف بارز کشور هاي در حال توسعه در زمينه فراهم کردن مواد غذايي مورد نياز اقشار ضعيف و آسيب پذير و زنان و کودکان است. در اغلب مناطقي که با موضوع سوءتغذيه مواجه هستند، زنان و دختران، کودکان، اقشار ضعيف و افرادي که در شرايط مرزي به سر مي برند بيش از ساير افراد در معرض خطر قرار دارند.آفريقا و منطقه صحرا به دليل شرايط ويژه و همچنين اوضاع اجتماعي و سياسي نابسامان بسياري از کشورهاي اين قاره بيش از ديگر نقاط جهان با نبود امنيت غذايي مواجه است، گستردگي و رشد روزافزون جوامعي که از عدم امنيت غذايي رنج مي برند باعث شده بسياري از جوامع و سازمان هاي بين المللي نسبت به رخ دادن فاجعه اي انساني در اين منطقه هشدار دهند.
206/2 ميليون نفر در بين سال هاي 2001 تا 2003 در این منطقه دچار سوءتغذيه بودند. اين مقدار در مقايسه با ده سال قبل آن 37 ميليون نفر افزايش نشان مي دهد.در اين ميان جمهوري دموکراتيک کنگو و اتيوپي در وضعيتي بسيار خطرناک به سر مي برند. کنگو از 2/12 ميليون نفر افراد مبتلا به سوءتغذيه در سال هاي 1990 تا 1993 به 37 ميليون نفر در سال هاي 2001 تا 2003 رسيده است. جهش 25 ميليون نفري باعث شده است نسبت افراد دچار سوءتغذيه به کل جامعه رقم 75 درصد را نشان دهد. بدين معني که از چهار نفر سه نفر به سوءتغذيه مبتلا هستند.اتيوپي نيز با 31 ميليون نفر مبتلا به سوءتغذيه دوشادوش کنگو به پيش مي رود. درگيري ها داخلي، وضعيت آشفته اقتصادي و نبود حکومت هاي پايدار از جمله عواملي است که امنيت غذايي در اين کشور ها را به رويايي دست نيافتني بدل کرده است.
خاورميانه و جايگاه ايران
خاورميانه با افزايش افراد مبتلا به سوءتغذيه در محدوده سال هاي آمار گيري FAO يعني 2001 تا 2003 مواجه بوده است. اين منطقه در اين سال ها 6/37 ميليون نفر از افرادي که دچار سوءتغذيه بودند را در حيطه جغرافيايي خود جا داده بود.جمهوري اسلامي ايران با يک رشد 6 ميليون نفري در جمعيت دچار سوءتغذيه بوده است. اين جمعيت در آخرين سال هاي آمار گيري (FAO) 2001 تا 2003 به دو ميليون و هفتصد هزار نفر رسيده است، در حالي که اين رقم در 10 سال پيش از اين تاريخ دو ميليون و صد هزار نفر عنوان شده است.در هر دو دوره 10 ساله اين گزارش چهار درصد از جمعيت ايران با معضل سوءتغذيه مواجه بودند و اين رقم با گذشت 10 سال هيچ تغييري نشان نداده است. عوامل مختلفي چون تغيير شرايط و مشکلات اقتصادي و افزايش حاشيه نشيني در شهر هاي بزرگ و در نتيجه عدم دسترسي به منابع غذايي مفيد و بسياري ديگر از عوامل باعث شده جمعيت افرادي که داراي امنيت غذايي نيستند، افزايش نشان دهد.
شماي کلي
کميته حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي ملل متحد دسترسي به غذاي کافي را با دو عامل تعريف مي کند؛ اول فراهم بودن غذا به مقدار و کيفيتي که براي تامين نيازهاي غذايي افراد کافي باشد و از نظر فرهنگي قابل پذيرش باشد و دوم چنين غذايي بايد به گونه اي پايدار و مستمر در دسترس باشد و با بهره مندي از ساير حقوق منافاتي نداشته باشد.دولت ها بر اين اساس وظيفه دارند براي همه اتباع خويش شرايط دسترسي به حداقل غذاي لازم، کافي و سالم را فراهم آورند.
گزارش FAO
آخرين گزارش سازمان خواربار و کشاورزي جهاني (FAO)حاکي از آن است که بين سال هاي 1990 تا 1992، 823/1 ميليون نفر در کشور هاي در حال توسعه دچار سوءتغذيه بوده اند. ولي اين آمار پس از 10 سال تنها سه ميليون نفر کاهش داشته و به 2/820 ميليون نفر در بين سال هاي 2001 تا 2003 رسيده است. اين کاهش نشان دهنده ضعف بارز کشور هاي در حال توسعه در زمينه فراهم کردن مواد غذايي مورد نياز اقشار ضعيف و آسيب پذير و زنان و کودکان است. در اغلب مناطقي که با موضوع سوءتغذيه مواجه هستند، زنان و دختران، کودکان، اقشار ضعيف و افرادي که در شرايط مرزي به سر مي برند بيش از ساير افراد در معرض خطر قرار دارند.آفريقا و منطقه صحرا به دليل شرايط ويژه و همچنين اوضاع اجتماعي و سياسي نابسامان بسياري از کشورهاي اين قاره بيش از ديگر نقاط جهان با نبود امنيت غذايي مواجه است، گستردگي و رشد روزافزون جوامعي که از عدم امنيت غذايي رنج مي برند باعث شده بسياري از جوامع و سازمان هاي بين المللي نسبت به رخ دادن فاجعه اي انساني در اين منطقه هشدار دهند.
206/2 ميليون نفر در بين سال هاي 2001 تا 2003 در این منطقه دچار سوءتغذيه بودند. اين مقدار در مقايسه با ده سال قبل آن 37 ميليون نفر افزايش نشان مي دهد.در اين ميان جمهوري دموکراتيک کنگو و اتيوپي در وضعيتي بسيار خطرناک به سر مي برند. کنگو از 2/12 ميليون نفر افراد مبتلا به سوءتغذيه در سال هاي 1990 تا 1993 به 37 ميليون نفر در سال هاي 2001 تا 2003 رسيده است. جهش 25 ميليون نفري باعث شده است نسبت افراد دچار سوءتغذيه به کل جامعه رقم 75 درصد را نشان دهد. بدين معني که از چهار نفر سه نفر به سوءتغذيه مبتلا هستند.اتيوپي نيز با 31 ميليون نفر مبتلا به سوءتغذيه دوشادوش کنگو به پيش مي رود. درگيري ها داخلي، وضعيت آشفته اقتصادي و نبود حکومت هاي پايدار از جمله عواملي است که امنيت غذايي در اين کشور ها را به رويايي دست نيافتني بدل کرده است.
خاورميانه و جايگاه ايران
خاورميانه با افزايش افراد مبتلا به سوءتغذيه در محدوده سال هاي آمار گيري FAO يعني 2001 تا 2003 مواجه بوده است. اين منطقه در اين سال ها 6/37 ميليون نفر از افرادي که دچار سوءتغذيه بودند را در حيطه جغرافيايي خود جا داده بود.جمهوري اسلامي ايران با يک رشد 6 ميليون نفري در جمعيت دچار سوءتغذيه بوده است. اين جمعيت در آخرين سال هاي آمار گيري (FAO) 2001 تا 2003 به دو ميليون و هفتصد هزار نفر رسيده است، در حالي که اين رقم در 10 سال پيش از اين تاريخ دو ميليون و صد هزار نفر عنوان شده است.در هر دو دوره 10 ساله اين گزارش چهار درصد از جمعيت ايران با معضل سوءتغذيه مواجه بودند و اين رقم با گذشت 10 سال هيچ تغييري نشان نداده است. عوامل مختلفي چون تغيير شرايط و مشکلات اقتصادي و افزايش حاشيه نشيني در شهر هاي بزرگ و در نتيجه عدم دسترسي به منابع غذايي مفيد و بسياري ديگر از عوامل باعث شده جمعيت افرادي که داراي امنيت غذايي نيستند، افزايش نشان دهد.
شماي کلي
کميته حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي ملل متحد دسترسي به غذاي کافي را با دو عامل تعريف مي کند؛ اول فراهم بودن غذا به مقدار و کيفيتي که براي تامين نيازهاي غذايي افراد کافي باشد و از نظر فرهنگي قابل پذيرش باشد و دوم چنين غذايي بايد به گونه اي پايدار و مستمر در دسترس باشد و با بهره مندي از ساير حقوق منافاتي نداشته باشد.دولت ها بر اين اساس وظيفه دارند براي همه اتباع خويش شرايط دسترسي به حداقل غذاي لازم، کافي و سالم را فراهم آورند.
|+| نوشته شده توسط کاوه مشکات در چهارشنبه بیست و هفتم تیر 1386 و ساعت 14:19 |